روابط عمومی وزارت نفت؛ در اوج تنهایی و در میانه‌ی طوفان

در روزهای پرهیاهوی سیاسی، فراتر از تقسیم‌بندی‌های معمول؛ فراتر از جناح‌های چپ و راست، اصولگرا یا اصلاح‌طلب، و حتی فراتر از موافق یا مخالف بودن با دولت، نگاهی بی‌طرفانه به وضعیت وزارت نفت نیاز است. نگاهی که نشان دهد در قلب این وزارتخانه، چه آشفتگی رسانه‌ای و چه تنهایی عمیقی در جریان است.

تلاطم در رسانه؛ از استعفا تا تراستی‌ها

به یادداشت مدیرمسئول آوای جنوب، فضا در روزهای گذشته به‌شدت پرتنش شده است. رسانه‌ها و فضای مجازی امروز در یک وضعیت «تغییر جهت لحظه‌ای» قرار دارند؛ یک روز از استعفای وزیر می‌گویند، روز دیگر از موافقت رئیس‌جمهور با این استعفا، و روز بعد، بحث‌های پیچیده فروش نفت و تراستی‌ها را پیش می‌کشند. این نوسانات، نه تنها باعث سردرگمی افکار عمومی می‌شود، بلکه فشار بی‌امانی بر تیم‌های رسانه‌ای حاکم بر وزارتخانه وارد می‌کند.

تنهاییِ مدیریت رسانه‌ای

در میان این حجم از حاشیه‌ها، اگر نگاهی به وضعیت روابط عمومی وزارت نفت بیندازیم، با صحنه‌ای از «تنهایی مطلق» روبرو هستیم. سامان قدوسی، مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت، در رأس این تیم، اکنون در اوج تنهایی باید با موج‌های سهمگین رسانه‌ای که پیرامون محسن پاک‌نژاد و وزارت نفت شکل گرفته، مقابله کند.

سکوتِ شریکان؛ کجا هستند روابط عمومی شرکت‌ها؟

نکته تامل‌برانگیز اینجاست: با توجه به حواشی سنگینی که پیرامون وزارت نفت شکل گرفته، انتظار می‌رفت روابط عمومی شرکت‌های زیرمجموعه و سایر نهادهای همکار، در کنار روابط عمومی وزارت نفت بایستند تا این طوفانِ شایعات را مهار کنند. اما آنچه شاهد هستیم، یک «سکوت سنگین» است؛ سکوتی که گویی همگان ترجیح داده‌اند در میان این آشفتگی، خود را از میدان خارج کنند.

باید پرسید: آیا این سکوت، بخشی از استراتژی است یا نشانه‌ای از فروپاشی هماهنگی در ساختار رسانه‌ای وزارت نفت

حقیقت این است که در روزهای سخت، تنهاییِ روابط عمومی وزارت نفت، نشان از یک بحران در مدیریتِ بحران است

نویسنده: علی‌مراد کاظم‌پور