وزیر آینده نفت با یک مطالبه جدی روبه‌روست

وزارت نفت در آستانه یک دوره مدیریتی جدید، بیش از هر زمان دیگری به تحول در ساختار تصمیم‌گیری، استقرار عدالت سازمانی و بازگشت شایسته‌سالاری نیاز دارد. در یادداشتی خطاب به وزیر آینده نفت، بهزاد صالح‌بیگی با طرح مجموعه‌ای از مطالبات در حوزه انتصابات، مقابله با رانت و تبعیض، صیانت از حقوق کارکنان و تقویت سرمایه انسانی، بر ضرورت عبور از ملاحظات شخصی و جناحی و حرکت به سمت مدیریت تخصص‌محور تأکید کرده است.

به گزارش اختصاصی آوای جنوب، یادداشت بهزاد صالح‌بیگی خطاب به وزیر آینده نفت بشرح زیر می باشد:

پذیرش مسئولیت وزارت نفت، صرفاً مدیریت یک وزارتخانه یا مجموعه‌ای از شرکت‌های اقتصادی نیست؛ بلکه پذیرفتن مسئولیتی خطیر در قبال تولید ملی، منابع راهبردی کشور، منافع نسل‌های آینده و سرمایه انسانی ارزشمندی است که سال‌ها برای پایداری این صنعت تلاش کرده‌اند.

خطاب به وزیر آینده نفت:

صنعت نفت برای عبور از چالش‌های موجود، به مدیریتی متخصص، پاکدست، شجاع، عدالت‌محور، اخلاق‌مدار و برخوردار از شناخت عمیق نسبت به ابعاد فنی، عملیاتی و انسانی این صنعت نیاز دارد.

انتظار می‌رود انتخاب مدیران و بازنگری در ساختار مدیریتی، بر پایه کارنامه واقعی، تخصص، تعهد، صداقت، سلامت اداری و نتایج قابل ارزیابی عملکرد صورت گیرد؛ نه روابط شخصی، توصیه‌ها و ملاحظات غیرتخصصی.

۱. عدالت‌محوری و صیانت از حقوق کارکنان

صیانت از حقوق همه کارکنان، بدون توجه به قومیت، خاستگاه جغرافیایی، دیدگاه‌های قومی و قبیله‌ای، گرایش‌های سیاسی و جناحی یا میزان نزدیکی به مدیران و صاحبان نفوذ، باید از اصول خدشه‌ناپذیر مدیریت باشد.

ظلم‌ستیزی در محیط سازمانی، در مقابله با تبعیض، دفاع از حقوق تضییع‌شده کارکنان، جلوگیری از تصمیم‌های سلیقه‌ای و ایجاد فرصت‌های برابر برای نیروهای شایسته معنا پیدا می‌کند.

۲. صداقت، اخلاق‌مداری و استقلال در تصمیم‌گیری

وزیر آینده باید در گفتار صادق، در رفتار شفاف و در تصمیم‌گیری مستقل باشد. فاصله گرفتن از تعارفات مدیریتی، روابط فامیلی و خویشاوندی، رفاقت‌های شخصی، سفارش‌های سیاسی و ارتباطاتی که استقلال تصمیم‌گیری را مخدوش می‌کنند، ضرورتی انکارناپذیر است.

هیچ رابطه خانوادگی، دوستی یا وابستگی سیاسی نباید به امتیازی برای تصدی مسئولیت یا برخورداری از فرصت‌های ویژه تبدیل شود. منافع ملی و سازمانی باید بر هرگونه ملاحظه فردی و گروهی مقدم باشد.

۳. بازنگری در انتصابات و مقابله با رانت مدیریتی

ضروری است نحوه تصدی و استمرار حضور مدیران در جایگاه‌های حساس، به‌ویژه در بخش‌های فنی، عملیاتی، تدارکاتی، پشتیبانی، نظارتی و حراستی، با نگاهی مستند، تخصصی و بی‌طرفانه بررسی شود.

نباید اجازه داد حمایت‌های خارج از ضوابط، سفارش صاحبان نفوذ، ارتباطات جناحی، قدرت اقتصادی یا روابط شخصی، جایگزین شایستگی و صلاحیت حرفه‌ای شود.

همچنین وزیر آینده باید مراقب گزارش‌های ناقص، اطلاعات جهت‌دار و ارزیابی‌های غیرمستند باشد؛ چراکه ممکن است برخی افراد با بهره‌گیری از ارتباطات پیشین یا اطلاعات ناصواب، درصدد تأثیرگذاری بر تصمیم‌های مدیریتی و زمینه‌سازی برای تصاحب مسئولیت‌های آینده باشند.

ضرورت دارد سوابق انتصابات، عملکرد مدیران و رعایت ضوابط قانونی، به‌ویژه در مسئولیت‌های حساس، مورد ارزیابی قرار گیرد و با تخلفات اثبات‌شده، مطابق قانون برخورد شود.

۴. بازگشت مدیریت به مأموریت اصلی صنعت نفت

نباید فراموش کرد که مأموریت اصلی صنعت نفت، حفظ و افزایش ظرفیت تولید، صیانت از منابع ملی و ایجاد ارزش افزوده برای اقتصاد کشور است.

نوسازی تجهیزات و تأسیسات، توسعه فناوری‌های روز، تقویت توان ساخت داخل، کاهش اتلاف منابع، ارتقای ایمنی، افزایش بهره‌وری و پایداری تولید باید در صدر برنامه‌های وزارت نفت قرار گیرد.

مدیریت این صنعت به روحیه جهادی، حضور مؤثر در میدان، مسئولیت‌پذیری و پرهیز از حاشیه‌ها و رقابت‌های بی‌ثمر مدیریتی نیاز دارد.

۵. جانشین‌پروری و تربیت مدیران آینده

یکی از حلقه‌های مغفول‌مانده در مدیریت منابع انسانی صنعت نفت، بی‌توجهی مستمر به جانشین‌پروری و انتقال تجربه است.

ضروری است با شناسایی نیروهای مستعد، آموزش مستمر، تقویت مهارت‌های مدیریتی و استفاده هم‌زمان از تجربه مدیران کارآزموده و ظرفیت جوانان توانمند، زمینه تربیت نسل آینده مدیران فراهم شود تا صنعت نفت در هر دوره مدیریتی از سرمایه انسانی آماده و متخصص برخوردار باشد.

۶. ارتقای اخلاق حرفه‌ای و منزلت سرمایه انسانی

سرمایه انسانی مهم‌ترین پشتوانه استمرار و توسعه صنعت نفت است. ارتقای اخلاق شغلی، حفظ کرامت کارکنان، بهبود شرایط محیط کار، تقویت انگیزه خدمت، آموزش‌های تخصصی و مدیریتی و ایجاد اعتماد متقابل میان کارکنان و مدیران باید از اولویت‌های جدی مدیریت آینده باشد.

کارکنان زمانی با تمام ظرفیت در خدمت تولید و توسعه قرار می‌گیرند که تخصص، تجربه، تعهد و تلاش آنان دیده شود و عدالت و انصاف در تصمیم‌های سازمانی حاکم باشد.

سخن پایانی؛ صنعت نفت جای آزمون‌وخطا و سهم‌خواهی نیست

جناب آقای وزیر آینده نفت؛

انتظار کارکنان صنعت نفت، صرفاً تغییر چند مدیر و جابه‌جایی مسئولیت‌ها نیست؛ بلکه اصلاح رویکردها، استقرار عدالت سازمانی، مقابله با رانت و تعارض منافع، تقویت شایسته‌سالاری و بازگرداندن اعتماد به بدنه کارشناسی و عملیاتی صنعت است.

نه روابط و رفاقت‌های گذشته، نه سفارش صاحبان نفوذ، نه وابستگی‌های جناحی و نه ملاحظات شخصی و گروهی، نباید جایگزین معیارهای قانونی، تخصصی و حرفه‌ای شوند.

البته هیچ فردی نباید پیش از بررسی مستند و منصفانه، صرفاً بر اساس شایعات یا قضاوت‌های شخصی مورد داوری قرار گیرد؛ آنچه ضرورت دارد، ارزیابی بی‌طرفانه عملکردها و رسیدگی قانونی به تخلفات احتمالی است.

صنعت نفت به مدیرانی نیاز دارد که خود را امانت‌دار منابع ملی و خدمتگزار کارکنان بدانند؛ در برابر بی‌عدالتی سکوت نکنند، تسلیم فشارهای غیرحرفه‌ای نشوند و منافع کشور و سازمان را بر هر ملاحظه دیگری مقدم بدارند.

امروز فرصت آن است که با انتخاب‌های درست، اعتماد کارکنان تقویت شود، مسیر تولید و توسعه هموار گردد و تخصص، صداقت، عدالت و شایستگی بار دیگر به معیار اصلی مدیریت در صنعت نفت تبدیل شود.

آینده این صنعت راهبردی، به کیفیت تصمیم‌ها و انتخاب‌های مدیریتی امروز وابسته است.

به امید روزی که همه کارکنان صنعت نفت، فارغ از هرگونه وابستگی و ملاحظه، تنها بر پایه تخصص، تعهد، تجربه و شایستگی فرصت خدمت و پیشرفت داشته باشند.

ومن الله التوفیق

بهزاد صالح‌بیگی