نفتی‌های ایران؛ مردان روزهای سخت / یادی از سیف‌الله جشن‌ساز در بازسازی تأسیسات صنعت نفت

هشت سال دفاع مقدس، زیباترین و افتخارآمیزترین دوره تاریخ صنعت نفت پس از انقلاب اسلامی بود؛ دوره‌ای که کارکنان صنعت نفت با ایثار و فداکاری، نه‌تنها پشتیبان جبهه‌ها بودند، بلکه با بازسازی سریع تأسیسات بمباران‌شده، نقشه دشمن برای به زانو درآوردن ایران از طریق نابودی اقتصاد را نقش بر آب کردند. یادی می‌کنیم از مهندس سیف‌الله جشن‌ساز، مرد بی‌ادعای بازسازی صنعت نفت ایران.

به گزارش آوای جنوب، اگر بخواهیم تاریخ صنعت نفت پس از پیروزی انقلاب اسلامی را به چند دوره تقسیم کرده و اهمیت هر یک از این دوران را یادآور شویم، بدون تردید زیباترین دوره را باید در ۸ سال دفاع مقدس جستجو کرد؛ جایی که صنعت نفت به عنوان پشتیبان جبهه‌ها بخشی از کارکنان خود را تقدیم انقلاب اسلامی کرد و در بازسازی و استمرار تولید و صادرات نفت، نقش مهمی در پیشبرد اهداف نظام جمهوری اسلامی ایران ایفا کرد.

این روزها که وزارت نفت باید خود را آماده بازسازی تأسیسات آسیب‌دیده در جنگ رمضان کند، بر آن شدیم تا نگاهی به بازسازی تأسیسات صنعت نفت در دوران هشت سال دفاع مقدس داشته باشیم.

بی‌تردید باید یاد کنیم از مرد بی‌ادعای صنعت نفت ایران، مهندس سیف‌الله جشن‌ساز.

روزهایی که دشمن اقتصاد ایران را هدف گرفته بود

مدیران آن روزهای سخت به خوبی درک کرده بودند که دشمن برای به زانو درآوردن ایران در جنگ تحمیلی، اقتصاد کشور را نشانه گرفته بود. لذا برای تحقق اهداف خود، منبع درآمدهای کشور را بمباران می‌کرد به این خیال که با نابودسازی تأسیسات نفتی، ایران را به شکست سوق دهد.

این حملات تنها به تأسیسات تولید نفت و چاه‌ها محدود نمی‌شد؛ بعثی‌ها برای ایجاد نارضایتی در میان مردم، پالایشگاه‌ها، لوله‌های انتقال نفت و فرآورده‌های نفتی، تلمبه‌خانه‌ها، ایستگاه‌های تقویت فشار و … را نیز بمباران می‌کردند تا کشور را با بحران سوخت مواجه کنند.

چنانکه در یکی از بمباران‌ها، جنگنده‌های رژیم بعث، پالایشگاه تبریز را آماج حملات خود قرار دادند و وضعیت وخیم‌تر از آنی بود که متصور بودیم. گروه‌هایی از جنوب به سرپرستی آقای سیف‌الله جشن‌ساز سریعاً به تبریز رهسپار شدند و موفق شدند پالایشگاه را به مدار تولید آوردند که این یکی از عملیات‌های غرورانگیز معاونت بازسازی وزارت نفت بود.

ستاد بازسازی؛ سازمانی توانمند در دل نفت

عملیات‌های بازسازی در مناطق نفت‌خیز و سایر مناطق به قدری با سرعت و دقت انجام می‌شد که دشمن را در موضع انفعال قرار داد و برنامه خاصی از سوی آن‌ها برای بمباران‌ها دنبال نمی‌شد. آن‌ها به خوبی می‌دیدند که در صورت به آتش کشیدن هر نقطه‌ای از جغرافیای نفت ایران، گروه‌های بازسازی، آتش را مهار کرده و تأسیسات را بازسازی می‌کردند.

ستاد بازسازی مناطق را آقای جشن‌ساز اداره می‌کرد و در هر منطقه مثل خارک، آغاجاری، اهواز، گچساران، مسجدسلیمان، ستادهای بازسازی به عنوان زیرمجموعه، در کل یک سازمان توانمند مهندسی و عملیاتی را تشکیل می‌دادند. همه مدیریت‌های مناطق نفت‌خیز عضو این ستاد بوده و نقش آنان تعریف می‌گردید.

وظیفه این ستاد اجرای طرح‌های پدافند غیرعامل و بازسازی تأسیسات بعد از بمباران‌ها در حداقل زمان ممکن و استمرار تولید بود و از طرفی بازوی اجرایی سه وظیفه دیگر خارج از مناطق نیز برعهده این ستاد بود.

درس امروز از روزهای سخت دیروز

فضای آن روزهای صنعت نفت هیچ‌گاه در کشور احساس نشد؛ روزهایی که همه و همه برای مبارزه با دشمن و نقشه‌های آن همقسم شده بودند و با وحدتی شگفت‌انگیز نه سیاسی برخورد می‌کردند و نه از مسئولیت شانه خالی می‌کردند.

این روزهای صنعت نفت بی‌شباهت به آن روزها نیست؛ آمریکا و متحدانش دایره فشارهایشان به کشور را تنگ‌تر کرده‌اند و شرایط را برای دولت سخت کرده‌اند. به طور قطع برای حفظ استقلال اقتصادی و سیاسی کشور باید به حلقه مفقوده‌ای به نام وحدت اشاره کنیم.

راه نجات کشور در همراهی و همدلی و دوری از باندبازی و جناح‌گرایی است، به همان شکل که در دوران هشت سال دفاع مقدس عمل شد؛ همه افراد از هر جناح و گروهی در کنار یکدیگر قرار گرفتند و امروز نیز باید در جبهه اقتصادی به همین شکل عمل شود.