ضرب‌الاجل ترامپ و آینده مذاکرات؛ دیپلماسی در سایه تهدید

در پی اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره تعیین ضرب‌الاجل برای توافق با ایران، برخی تحلیلگران این موضع را نشانه‌ای از تغییر رویکرد آمریکا دانسته و معتقدند ادامه مذاکره در فضای تهدید، نیازمند بازنگری جدی در محاسبات دیپلماتیک است.

به گزارش آوای جنوب، اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر تعیین بازه زمانی ۱۰ تا ۱۵ روزه برای دستیابی به توافق با ایران، واکنش‌ها و تحلیل‌های متفاوتی را در فضای سیاسی و رسانه‌ای به دنبال داشته است. برخی ناظران معتقدند چنین مواضعی، بیش از آنکه در چارچوب دیپلماسی متعارف تعریف شود، حامل پیام فشار سیاسی و روانی است.

از نگاه این تحلیل، تعیین ضرب‌الاجل می‌تواند دو معنا داشته باشد؛ نخست آنکه این موضع‌گیری به‌عنوان اهرم فشار برای کسب امتیازات بیشتر در مذاکرات مطرح شده باشد. دوم آنکه احتمالاً با هدف زمینه‌سازی برای مقصر جلوه دادن ایران در صورت توقف یا شکست گفت‌وگوها بیان شده است.

در هر دو سناریو، منتقدان بر این باورند که مذاکره در شرایط تهدیدآمیز، نیازمند دقت و بازنگری در راهبردهاست. آنان تأکید می‌کنند دیپلماسی زمانی مؤثر خواهد بود که بر پایه احترام متقابل و توازن در مواضع شکل گیرد، نه در سایه ضرب‌الاجل‌های یک‌جانبه.

برخی تحلیلگران حوزه سیاست خارجی همچنین معتقدند آنچه می‌تواند از بروز تنش‌های گسترده جلوگیری کند، انتقال پیام آمادگی، انسجام داخلی و بازدارندگی مؤثر است. به باور آنان، هرگونه تصمیم در این مقطع حساس باید با در نظر گرفتن منافع ملی، شرایط منطقه‌ای و پیامدهای بلندمدت اتخاذ شود.

در نهایت، آینده مذاکرات و نحوه مواجهه با این مواضع، به تصمیم‌گیری نهادهای مسئول و ارزیابی دقیق هزینه–فایده مسیرهای پیش رو بستگی خواهد داشت.