تخریب رئیس صندوق بازنشستگی نفت منصفانه نیست

در روزهای اخیر همزمان با حواشی اجرای قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در هلدینگ خلیج فارس، برخی انتقادها متوجه رئیس صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت شده است؛ انتقادهایی که به اعتقاد بسیاری، نباید نقش و سابقه مدیری را که سال‌ها در بدنه صنعت نفت فعالیت کرده، تحت‌الشعاع یک امضای قانونی قرار دهد.

به گزارش آوای جنوب، اجرای قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس، مطالبه‌ای قانونی و قابل دفاع است و بسیاری نیز معتقدند تغییر مدیریت این مجموعه در چارچوب قانون باید انجام شود.

در این میان، برخی انتقادها متوجه حسین حسین‌زاده، رئیس صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت شده؛ در حالی که وی به‌عنوان رئیس کمیته حسابرسی و رئیس هیأت‌مدیره هلدینگ خلیج فارس، در مسیر اجرای قانون و صیانت از منافع سهامداران و بازنشستگان صنعت نفت حرکت کرده است.

با این حال، این پرسش مطرح می‌شود که آیا همراهی با اجرای قانون و یا استعفا ندادن از ترکیب هیأت‌رئیسه صندوق بازنشستگی صنعت نفت، می‌تواند دلیلی برای هجمه، تخریب و نقدهای تند علیه مدیری باشد که سال‌ها در متن صنعت نفت حضور داشته است؟

حسین حسین‌زاده از معدود مدیرانی است که از طریق آزمون استخدامی وارد وزارت نفت شد و مسیر حرفه‌ای خود را از فعالیت در مناطق عملیاتی تا عضویت در کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی طی کرده است. بسیاری از فعالان صنعت نفت، او را مدیری می‌دانند که همواره از منافع کارکنان، بازنشستگان و صنعت نفت دفاع کرده و به همین دلیل، او را «فرزند صنعت نفت» می‌نامند.

همچنین نقش فعال وی در فرآیند اخذ رأی اعتماد محسن پاک‌نژاد برای تصدی وزارت نفت نیز از جمله اقداماتی است که از نگاه حامیانش، نشان‌دهنده تعهد و علاقه او به صنعت نفت و جامعه نفتی کشور است.

در این میان، تأکید می‌شود که نقد عملکرد مدیران، امری ضروری و لازمه اصلاح امور است، اما نقد زمانی اثربخش خواهد بود که بر پایه انصاف، مستندات و واقعیت‌ها باشد؛ نه آنکه به تخریب سرمایه‌های انسانی صنعت نفت بینجامد.

در نهایت، مدیران می‌آیند و می‌روند، اما آنچه باقی می‌ماند، سرمایه انسانی صنعت نفت است؛ سرمایه‌ای که حفظ آن، به همان اندازه اجرای قانون، اهمیت دارد.