نسخه شرکت ملی نفت برای عبور از ناترازی انرژی

در شرایطی که ناترازی انرژی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های کشور تبدیل شده، شرکت ملی نفت ایران با تمرکز همزمان بر افزایش تولید و اجرای طرح‌های بهینه‌سازی مصرف، تلاش دارد نقش مؤثرتری در تأمین امنیت انرژی و کاهش هدررفت منابع ایفا کند.

به گزارش آوای جنوب، رشد فزاینده مصرف انرژی در بخش‌های مختلف اقتصادی و خانگی، ناترازی انرژی را به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های کشور تبدیل کرده است؛ موضوعی که به اعتقاد کارشناسان، تنها از مسیر افزایش تولید قابل حل نیست و مدیریت مصرف باید همزمان مورد توجه قرار گیرد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شدت مصرف انرژی در ایران همچنان بالاتر از میانگین جهانی است؛ موضوعی که ضرورت اجرای سیاست‌های بهره‌وری و صرفه‌جویی را بیش از گذشته نمایان می‌کند.

در همین راستا، شرکت ملی نفت ایران علاوه بر توسعه میادین نفت و گاز و افزایش ظرفیت تولید، مجموعه‌ای از برنامه‌های بهینه‌سازی را نیز در دستور کار قرار داده است. جمع‌آوری گازهای همراه نفت، کاهش مشعل‌سوزی، توسعه پروژه‌های NGL و ارتقای بهره‌وری تأسیسات تولیدی از جمله مهم‌ترین اقدامات این شرکت در سال‌های اخیر بوده است.

بر اساس اعلام مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، روزانه بین ۱۴ تا ۱۵ میلیون مترمکعب گاز همراه نفت از محل پروژه‌های جدید جمع‌آوری شده است؛ اقدامی که علاوه بر کاهش هدررفت انرژی و آلودگی زیست‌محیطی، می‌تواند در تأمین خوراک صنایع و کاهش ناترازی گاز کشور نیز مؤثر باشد.

همزمان، استفاده از فناوری‌های نوین حفاری، سامانه‌های هوشمند پایش تولید و ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان نیز به عنوان بخشی از برنامه‌های افزایش بهره‌وری در صنعت نفت دنبال می‌شود.

شرکت ملی نفت ایران همچنین در حوزه بهینه‌سازی مصرف انرژی، اجرای ده‌ها پروژه در بخش‌های صنعت و ساختمان را در دستور کار قرار داده و بخشی از منابع خود را برای حمایت از طرح‌های کاهش مصرف انرژی اختصاص داده است.

کارشناسان معتقدند در شرایط کنونی، هر مترمکعب گاز صرفه‌جویی‌شده و هر لیتر سوختی که از هدررفت آن جلوگیری شود، ارزشی معادل تولید جدید دارد؛ از این رو مدیریت مصرف و افزایش بهره‌وری به اندازه توسعه میادین نفت و گاز در تأمین امنیت انرژی کشور اهمیت یافته است.

بر همین اساس، شرکت ملی نفت ایران راهبرد «تولید پایدار و مصرف هوشمند» را به عنوان یکی از محورهای اصلی فعالیت‌های خود دنبال می‌کند؛ رویکردی که می‌تواند در کاهش ناترازی انرژی، حفظ منابع ملی و تقویت امنیت انرژی کشور نقش‌آفرین باشد.