تنگه هرمز؛ آغاز «گیم اور» برای نظم قدیم و امپریالیزم؟

در حالی‌که برخی تحولات اخیر و اقدام قمارگونه آمریکا و محاصره دریایی تنگه. هرمز به‌عنوان نمایش قدرت تعبیر می‌شود، این یادداشت با نگاهی متفاوت، آن را قمار پرریسکی می‌داند که می‌تواند معادلات جهانی را به‌زیان بازیگران سنتی تغییر دهد.

سلام بر نظم نوین جهانی؛
سلام بر وعده‌های صادق تحقق‌یافته و پایان یک دوره؛
و شاید آغاز «GAME OVER» برای معادلاتی که سال‌ها بر جهان حاکم بوده‌اند.

آنچه امروز در تنگه هرمز در حال شکل‌گیری است، برای بسیاری یادآور یک تجربه تاریخی است؛ زمانی که ملی شدن کانال سوئز، امپراتوری بریتانیا را وارد یک رویارویی پرهزینه کرد. خشم، شتاب‌زدگی و محاسبه اشتباه، نتیجه‌ای جز عقب‌نشینی نداشت.

امروز نیز برخی تحلیلگران معتقدند که رفتارهای پرریسک آمریکای تروریست در منطقه، شباهت‌هایی با همان خطای تاریخی دارد؛ جایی که فشار بر یک گلوگاه حیاتی، می‌تواند معادلات اقتصادی و سیاسی جهان را دگرگون کند.

در این میان، آنچه بیش از هر چیز تعیین‌کننده است، صرفاً قدرت نظامی نیست؛ بلکه ترکیبی از تاب‌آوری، انسجام داخلی و درک درست از صحنه بازی است.
بازی‌ای که دیگر فقط با سلاح‌های سخت پیش نمی‌رود، بلکه اراده‌ها، باورها و هم‌پیمانی‌ها در آن نقش کلیدی دارند.

تحولات ماه‌های اخیر، به‌ویژه در سطح روابط بین‌الملل، نشان داده که شکاف‌هایی در میان بازیگران سنتی قدرت ایجاد شده است. برخی متحدان قدیمی آمریکا، دیگر حاضر نیستند هزینه تصمیمات پرریسک را بپردازند و همین موضوع، نشانه‌ای از تغییر موازنه‌هاست.
نشانه بارز و غیر قابل انکار این موضوع ، دست رد ناتو بر سینه ترامپ، رفتار غرور آمیز اسپانیا و بستن حریم هوایی اروپاییان بر این دیوانه زنجیر گسسته می باشد .
بوضوح آشکار است که یاوه گویی های ترامپ در اوج عصبانیت در مورد خروج از ناتو و جنگ اکراین یکی از علل مهم گرایش اروپا بسوی امپراتوری اژدهای زرد است .

در چنین شرایطی، منطقه وارد مرحله‌ای شده که هر اقدام شتاب‌زده علیه ایران می‌تواند به یک زنجیره واکنش‌های پیش‌بینی‌نشده منجر شود؛ واکنش‌هایی که نه‌تنها یک کشور، بلکه کل نظام اقتصادی جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آنچه مشخص است، این است که دوران تصمیم‌گیری‌های یک‌جانبه و بدون هزینه، به پایان نزدیک شده است. امروز هر حرکت علیه ایران، پاسخی در پی دارد و هر فشار، می‌تواند به ضد خود تبدیل شود.

شاید به همین دلیل است که برخی، آنچه در حال وقوع است را نه صرفاً یک تنش منطقه‌ای، بلکه نشانه‌ای از پایان یک نظم و آغاز نظمی دیگر می‌دانند.

در این میان، برنده نهایی نه لزوماً قدرتمندترین، بلکه هوشمندترین بازیگر خواهد بود؛
در حالیکه ذخایر موشک های استراتژیک آمریکا رو به کاهش است ، و بازارهای مالی،دیگر تاب تنش،های بزرگ را ندارند ، چین ثمره صبر خود را می‌چیند و مالک تایوان می شود .
آن‌که صحنه را بهتر می‌فهمد، زمان را دقیق‌تر می‌شناسد و از تجربه تاریخ درس گرفته است.
به تماشا بنشینیم که برندگان واقعی جنگ اکراین ، مناقشه تنگه هرمز ایران و عاقبت اسرائیل بزودی به دنیا معرفی می شوند .

✍️ رضا سبزواری | تحلیلی متفاوت از تحولات تنگه هرمز