افزایش قیمت بسته های اینترنت در روزهای جنگی

افزایش قیمت بسته های اینترنت در شرایطی که مردم زیر فشار روانی جنگ هستند و اینترنت بین الملل قطع است، در حالی است که دولت در اینگونه مواقع باید در شرایطی که کشور با وضعیت جنگی و پیامدهای اقتصادی و روانی آن دست‌وپنجه نرم می‌کند، انتظار عمومی از نهادهای خدمات‌رسان، اتخاذ رویکردی حمایتی و همدلانه است.

با این حال، افزایش قیمت بسته‌های اینترنتی تلفن ثابت و همراه در روزهایی که دسترسی به اینترنت بین‌الملل نیز با محدودیت روبه‌روست، واکنش‌ها و انتقادهای فراوانی را در پی داشته است. اقداماتی از سوی شرکت‌هایی مانند مخابرات ایران، همراه اول و ایرانسل که در چارچوب ضوابط تنظیم‌گری انجام می‌شود، اکنون در افکار عمومی با پرسش‌های جدی مواجه است .

به گزارش آوای جنوب، اینترنت دیگر یک خدمت جانبی نیست؛ بلکه به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است. ارتباط با خانواده، پیگیری امور اداری، دریافت اخبار و استفاده از خدمات آموزشی، همگی وابسته به این بستر هستند. در چنین شرایطی، هرگونه افزایش قیمت در حوزه اینترنت مستقیماً بر معیشت و آرامش روانی خانوارها اثر می‌گذارد، به‌ویژه آنکه در شرایط جنگی کنونی بسیاری از مردم هم‌زمان با افزایش هزینه‌های عمومی و کاهش درآمدها روبه‌رو هستند .

افزایش قیمت بسته های ای اینترنت مخابرات و تلفن همراه در روزهای جنگی؛ تصمیمی خلاف انتظار عمومی

نکته قابل تأمل آن است که افزایش قیمت‌ها در حالی اعمال شده که دسترسی کاربران به اینترنت بین‌الملل قطع شده و عملاً بخش مهمی از خدمات پیشین در دسترس نیست. بدیهی است که از نگاه مصرف‌کننده، میان هزینه پرداختی و کیفیت و گستره خدمات باید تناسب وجود داشته باشد. وقتی دامنه خدمات کاهش یافته، افزایش تعرفه‌ها برای افکار عمومی قابل دفاع به نظر نمی‌رسد .

از سوی دیگر، تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها و انتقال آموزش به فضای مجازی در شرایط جنگی فعلی، وابستگی خانواده‌ها به اینترنت را دوچندان کرده است. خانواده‌هایی که پیش‌تر شهریه‌های آموزشی را پرداخت کرده‌اند، اکنون ناچارند برای دسترسی به همان خدمات آموزشی، هزینه بیشتری بابت اینترنت بپردازند. این فشار برای خانوارهایی که چند دانش‌آموز یا دانشجو دارند، سنگین‌تر است و می‌تواند به نابرابری در دسترسی آموزشی دامن بزند .

در شرایط جنگی، انتظار می‌رود سیاست‌گذاری اقتصادی بر محور حمایت از مردم و جلوگیری از تحمیل هزینه‌های مضاعف شکل گیرد. تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد که در بحران‌ها، دولت‌ها با نظارت دقیق بر بازار و کنترل قیمت کالاها و خدمات اساسی، از ایجاد فشار روانی و اقتصادی بیشتر جلوگیری می‌کنند. خدمات ارتباطی نیز در چنین وضعیتی جزو زیرساخت‌های حیاتی محسوب می‌شود و باید با نگاه حمایتی مدیریت شود .

افزون بر جنبه اقتصادی، بعد روانی تصمیم‌ها نیز اهمیت دارد. جامعه‌ای که درگیر نگرانی‌های امنیتی و معیشتی است، بیش از هر زمان به پیام‌های اطمینان‌بخش نیاز دارد. افزایش تعرفه اینترنت در این فضا می‌تواند این احساس را تقویت کند که دغدغه‌های مردم در اولویت قرار ندارد .

از این رو ضروری است دولت و نهادهای ناظر با بازنگری در سیاست‌های تعرفه‌ای، از تداوم این روند جلوگیری کرده و قیمت‌ها را به روال پیشین بازگردانند. حتی می‌توان با ارائه بسته‌های حمایتی یا اینترنت رایگان موقت برای دانش‌آموزان و عموم مردم، بخشی از فشار موجود را کاهش داد. اینترنت در روزهای بحران یک ضرورت است، نه کالایی برای افزایش درآمد؛ تصمیم‌های امروز می‌تواند به تقویت یا تضعیف سرمایه اجتماعی فردا بینجامد