در ستایش اصالت؛ حکایتی از شکوهِ انسانیِ مرحوم سلطان کمالی

بزرگی، در میانِ جمعیت، خود را نشان می‌دهد..

همه می‌گویند بزرگی، یعنی در میان مدیران و مقامات بایستد؛ اما من از بزرگیِ دیگری درس گرفتم.

دوستی من با مرحوم سلطان کمالی، فراتر از پیوندهای خونی و فامیلی بود؛ پیوندی که سال‌ها پیش از طریق مرحوم حاج رضا طاهری دوست خوبم شکل گرفت. روزی را خوب به یاد دارم که وزیر نفت وارد اهواز می‌شد. تمام مدیران نفت جنوب با تشریفات و آمادگی کامل در صحنه حضور داشتند، اما جای یکی از آن‌ها خالی بود: مرحوم سلطان کمالی.

دقیقا یادم هست مرحوم رضا طاهری هنگامی که داشت به من میگفت: سلطان هنوز نیامده است سلطان کمالی وارد شد.

در آخرین لحظات، وقتی وزیر نفت از پله‌ها پایین آمد، همه در یک جهت حرکت کردند؛ همه به سمت وزیر هجوم بردند تا خود را در دیدرس او قرار دهند. اما اتفاقی افتاد که تا امروز در ذهنم حک شده است؛ وزیر برخلاف جهت جریان جمعیت، مستقیم به سمت سلطان کمالی آمد.

آن روز فهمیدم که بزرگی، نیاز به نمایش ندارد؛ بزرگی یعنی وقتی که همه به دنبال قدرت هستند، قدرت خود به سمت تو می‌آید. بزرگ بودی و هستی، ای مرحوم سلطان کمالی…
روحت شاد و یادت گرامی باد

نویسنده: علیمراد کاظمپور