شما بگویید به چه قیمتی ؟!/اگر مخالفان در این مقطع زمانی عقب نشینی کنند مردم چه تصوری خواهند داشت؟ رضا وحیدی، آوای جنوب     جناب آقای ناصر ایمانی، در یادداشتی که در الف منتشر شد به ادامه اعتراض مخالفان اعتبارنامه غلامرضا تاجگردون ایراد گرفته است. استدلال اصلی ایشان تقریباً همان دلیلی است که تاجگردون […]

شما بگویید به چه قیمتی ؟!/اگر مخالفان در این مقطع زمانی عقب نشینی کنند مردم چه تصوری خواهند داشت؟

رضا وحیدی، آوای جنوب

 

 

جناب آقای ناصر ایمانی، در یادداشتی که در الف منتشر شد به ادامه اعتراض مخالفان اعتبارنامه غلامرضا تاجگردون ایراد گرفته است. استدلال اصلی ایشان تقریباً همان دلیلی است که تاجگردون و طرفداران وی در طول روزها و هفته های گذشته مطرح کرده اند. اینکه صلاحیت یا اعتبارنامه وی در مراحل مختلفی توسط نهادهای متفاوت تائید شده پس دیگر نباید معترضان به اعتراض خود ادامه دهند.

اما به استدلال آقای ایمانی از زوایای مختلفی می توان ایراد وارد کرد. از جمله آن که:

* بدون شک تا به امروز هیچ یک از مخالفان اعتبارنامه تاجگردون، صلاحیت نهادهای امنیتی و اطلاعاتی را زیر سوال نبرده اند. همگان اذعان دارند در طول چهار دهه گذشته انقلاب اسلامی، نهادهای امنیتی همیشه مدافعان و سربازان گمنام حمایت از مرزهای ایران و کیان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بوده اند و از این بابت همگان مدیون آنها هستیم. اما آیا این امر به معنای این است که آنها معصوم می باشند و هرگز دچار اشتباه نشده یا نخواهند شد؟ آیا همیشه اطلاعات آنها کامل است؟ آیا تحلیل آنها به خطا نمی رود؟

آیا اعتراض به یک مورد خاص و یک یا حتی چند تصمیم آنها به منزله زیر سوال بردن کلیت آنهاست؟ اگر این گونه باشد که اصولاً هیچ اعتراض و انتقادی نباید نسبت به هیچ نهاد و دستگاهی داشت.
بماند که جناب آقای زاکانی به صراحت عنوان کرده اند یکی از نهادها به تخلفات آقای تاجگردون صحه گذاشته و آنها را تائید کرده است.
در این باره اشاره به تصمیم بنزینی که توسط سران قوا سال گذشته گرفته شد حائز اهمیت است. آیا آن تصمیم که منجر به تبعات و پیامدهای ناگواری شد نباید نقد شود چرا که به منزله زیر سوال رفتن قوای سه گانه است؟ بدون شک هیچ فردی چنین تلقی از نقد به تصمیم بنزینی نخواهد داشت.

*متاسفانه باید گفت نگاه آقای ایمانی تجویز چشم پوشی بر وظیفه ای است که هم شرع و هم قانون برعهده نمایندگان گذاشته است که سرانجام و پایان آن تجویز مماشات و نادیده گرفتن فساد است. این همان نگاهی است که منجر به مشکلات اساسی در طول دهه های گذشته برای جمهوری اسلامی شده است. فرض کنید اگر چنین نگاهی بر تمامی نهادها و مسئولان حاکم باشد هرگز نباید سراغ امثال طبری ها، حسین فریدون ها و … رفت چرا که ممکن است احیاناً خدایی نکرده اعتبار قوه قضائیه یا قوه مجریه برای همیشه زیر سوال می رفت. اما واقع امر و منطقی آن است بین آن فرد و کلیت یک مجموعه باید تمایز و تفکیک برقرار کرد.

* در وصیت نامه سیاسی الهی امام رحمه الله علیه به صراحت درباره اعتبارنامه نمایندگان سخن گفته شده است. امام به عنوان بنیان گذار انقلاب بزرگ اسلامی می فرمایند:«… از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در این عصر و عصرهای آینده می‌خواهم که اگر خدای‌نخواسته عناصر منحرفی با دسیسه و بازی سیاسی وکالت خود را به مردم تحمیل نمودند، مجلس اعتبارنامه آنان را رد کنند و نگذارند حتی یک عنصر خرابکار وابسته به مجلس راه یابد». در واقع بر مبنای وصیت نامه حضرت امام وظیفه نمایندگان است در هر مرحله ای که متوجه شده اند عنصر نامطلوبی وارد مجلس شده با آن مقابله کنند. حتی اگر نهادهای دیگر ان قلت و ایرادی در این باره وارد نکرده باشند.

* بر اساس آیین نامه داخلی مجلس، نمایندگان این حق را دارا می باشند که به اعتبارنامه منتخبان اعتراض کنند. اگر برداشت عدم اعتراض با اعتبارنامه ملاک عمل قرار بگیرد بالطبع باید تمامی مواد مرتبط با اعتراض به اعتبارنامه منتخبان از آیین نامه داخلی مجلس حذف شوند؛ چرا که بالاخره اعتراض به هر منتخبی به زعم اقای ایمانی مخالفت با نهادهای اطلاعاتی و امنیتی و شورای نگهبان است. به عبارتی دیگر بر اساس استدلال ایشان از آن جا که در مراحل قبل صلاحیت منتخبان توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، شورای نگهبان و کمیسیون تحقیق مورد بررسی قرار گرفته دیگر هیچ اعتراضی نباید صورت بگیرد. این در صورتی است که آیین نامه در مواد مختلف به بررسی اعتبارنامه ها پرداخته و به صراحت عنوان می کند: « اعتبارنامه هایی که مورد اعتراض نمایندگان قرار گرفته حداکثر ظرف مدت پنج روز کاری توسط شعبه رسیدگی می شود. در صورتی که نظر شعبه تائید اعتبارنامه باشد، گزارش تائید آن برای تصمیم گیری به مجلس ارائه می شود».
بنابراین باید گفت بر اساس قانون حرف نهایی را درباره اعتبارنامه تاجگردون، تمامی نمایندگان در صحن علنی خواهند زد اما این رای بر اساس استدلال هایی است که موافقان و مخالفان و جو مجلس خواهد بود.
بدون شک در این موضوع عقلانیت و منطق و فضاسازی های تاجگردون و طرفدارنش(که در ادامه به آن اشاره می شود) حکم می کند قوه قضائیه ورود کند چون پرونده برای بسته شدن بیش و پیش از یک رای سیاسی به یک رای حقوقی و قضایی نیاز دارد. اگر این اتفاق رخ داد همگان در برابر آن تمکین خواهند کرد.

* غلامرضا تاجگردون و طرفداران وی در طول هفته های گذشته با انواع و اقسام ترفندها تلاش کردند مخالفان به اعتبارنامه اش را منفعل کنند و آنها را از پیمودن این مسیر بازدارند. زدن اتهام لرستیزی یکی از این موارد است. نکته مهم آن است که وی به صراحت مخالفان به اعتبارنامه اش را تهدید به افشاگری می کند. تاجگردون در بخشی از یکی مصاحبه های پرتعداد هفته گذشته خود می گوید:« شاید من شیشه کثیف باشم ولی شما هم دستمالتان تمیز نیست که بخواهید شیشه من را تمیز کنید. حواستان باشد».

فیلم گفته های ایشان در طول روزهای گذشته بارها در شبکه های اجتماعی منتشر شده است. اقای ایمانی! مردم از این ده ثانیه فیلم چه برداشتی داشته یا خواهند داشت؟ او بارها منتقدان به اعتبارنامه اش را تهدید به افشاگری کرده است؟ اگر مخالفان در این مقطع زمانی عقب نشینی کنند مردم چه تصوری خواهند داشت؟

به نظر شما سکوت در این پرونده تا چه اندازه جائز است و به صلاح نظام جمهوری اسلامی و اعتماد افکار عمومی است؟