بی‌وفایی در وزارت نفت؛ درس عبرتی که حمید بورد آموخت!

درس عبرتی برای مدیران؛ چرا منصوبین حمید بورد، در روزهای سخت سکوت کردند؟

میراثِ بی‌وفایی؛ وقتی منصوبین، از منصوب‌کننده خود پرده می‌کشند!
‌
به گزارش اختصاصی آوای جنوب؛ در مدیریت، «وفاداری» از «توانمندی» مهم‌تر است؛ یا حداقل، باید این‌گونه باشد. در دوران سرپرستی حمید بورد در وزارت نفت، شاهد رفتاری عجیب از سوی مدیرانی بودیم که خودشان توسط او منصوب شده بودند.
در دنیای سیاست و مدیریت، یک قاعده نانوشته وجود دارد: «رابطه میان منصوب و منصوب‌کننده، فراتر از یک حکم اداری، یک پیوند استراتژیک و اخلاقی است.» اما در تجربه‌ی اخیر سرپرستی «حمید بورد» در وزارت نفت، با پدیده‌ای مواجه شده‌ایم که فراتر از یک بی‌تفاوتی ساده، نوعی «بی‌وفایی ساختاری» به نظر می‌رسد.

بگذار ببینیم چه می‌شود»؛ شعارِ فرار از مسئولیت

گویی در روزهای حساسِ فعالیت حمید بورد، منصوبین او به جای ایستادن در کنار وی، با جملاتی از قبیل «بگذار ببینیم چه می‌شود» یا «بعداً مصاحبه می‌کنیم»، خود را از میدان حمایت خارج کردند. این رفتار، نه تنها در برابر یک مدیر، بلکه در برابر اصول مدیریتِ جمعی، نوعی عقب‌نشینی است.

آیا حمایت، یک معامله است؟

بسیاری می‌گویند اگر حمید بورد به جایگاه اصلی برسد، شاید در مجلس رکورد اعتماد بیاورد؛ اما پرسش اصلی این است: «اگر شما که از او منصوب شدید، در روزهای سخت، حتی یک پاراگراف حمایت از او را دریغ کردید، پس در روزهای پیروزی، چه جایگاهی در این معادلات خواهید داشت؟»

حمید بورد، بدون شک، درس عبرتی بزرگ از این رفتارها دریافت خواهد کرد. درسِ اینکه در دنیای مدیریت، «برنده شدن در بازیِ قدرت» بدون داشتن «سربازان وفادار»، مسیری پر از تله و تنهایی است.