خبر مهم برای کارکنان نفت؛ ماجرای حقوق پایین نیروهای تبدیل وضعیت‌شده

تبدیل وضعیت نیروهای ایثارگر مشمول بندهای «د» و «و» قرار بود پایان سال‌ها بلاتکلیفی استخدامی باشد، اما حالا بخشی از این کارکنان از پایین بودن دریافتی خود گلایه دارند؛ در کنار آنها، استخدامی‌های سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۴۰۲ نیز نسبت به سطح حقوق و جایگاه خود در جدول پرداختی وزارت نفت معترض‌اند؛ مطالبه‌ای که در نهایت به یک نقطه مشترک می‌رسد: اصلاح کف حقوق و جدول بدو استخدام وزارت نفت.

به گزارش آوای جنوب، اجرای قانون تبدیل وضعیت ایثارگران برای هزاران نفر از کارکنان صنعت نفت، یکی از مهم‌ترین مطالبات سال‌های اخیر بود؛ فرآیندی که در نهایت وضعیت استخدامی بسیاری از نیروهای مشمول بندهای «د» و «و» را تعیین تکلیف کرد.

با این حال، پس از تبدیل وضعیت، موضوع دیگری به یکی از دغدغه‌های اصلی این کارکنان تبدیل شده است؛ سطح دریافتی و جایگاه آنها در جدول حقوقی وزارت نفت.

یکی از کارکنان در پیامی که مبنای شکل‌گیری این گزارش قرار گرفته، با اشاره به شرایط معیشتی کارکنان تبدیل وضعیت‌شده گفته است که با وجود اجرای قانون، حقوق بخشی از این نیروها با شرایط اقتصادی و نرخ تورم تناسب ندارد.

در همین میان، جمله‌ای که از سوی برخی کارکنان مطرح می‌شود، قابل تأمل است: «کاش تبدیل وضعیت نمی‌شدیم.»

البته این جمله به معنای نادیده گرفتن ارزش امنیت شغلی ناشی از تبدیل وضعیت نیست؛ بلکه بیشتر بیانگر نارضایتی از فاصله میان انتظار کارکنان از شرایط پس از رسمی‌شدن و دریافتی فعلی آنهاست.

علی بهمنی، از کارکنان تبدیل وضعیت‌شده مشمول بند «د»، نیز با اشاره به همین موضوع می‌گوید امنیت شغلی حاصل از تبدیل وضعیت اهمیت زیادی دارد، اما مسئله حقوق باعث شده بخشی از همکاران نسبت به نتیجه نهایی این فرآیند گلایه‌مند باشند.

به گفته او، مطالبه کارکنان لزوماً دریافت امتیازی خارج از مقررات نیست؛ بلکه آنها خواستار مشخص شدن مسیر رشد حقوقی و راهکار وزارت نفت برای کارکنانی هستند که در سطوح پایین جدول حقوقی قرار گرفته‌اند.

گره اصلی کجاست؟ «جدول بدو استخدام»

یکی از محورهای پرتکرار در مطالبات کارکنان، موضوع جدول بدو استخدام وزارت نفت است.

استدلال کارکنان این است که اگر حقوق فرد در نقطه شروع پایین تعیین شود، افزایش‌های سالانه نیز بر همان پایه اعمال می‌شود و فاصله ایجادشده با سایر گروه‌های حقوقی به‌سادگی جبران نخواهد شد.

این مطالبه در حالی مطرح می‌شود که موضوع «کف حقوق» و مشکلات کارکنان جدیدالورود نیز در ماه‌های اخیر در دستور کار پیگیری‌های منابع انسانی وزارت نفت قرار داشته است. در نشست کمیسیون انرژی مجلس نیز موضوع کف حقوق نیروهای جدیدالورود به صنعت نفت در کنار مسائل کارکنان رسمی، پیمانکاری، قراردادی و ایثارگران مورد بررسی قرار گرفته است.

صدیقه خزایی، معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت، نیز پیش‌تر از پیگیری مطالبات کارکنان در موضوعاتی از جمله کف و سقف حقوق خبر داده بود.

بنابراین، مطالبه امروز کارکنان فقط افزایش یکباره حقوق نیست؛ بلکه بخشی از نیروها خواستار بازنگری در مبنای شروع حقوق و اصلاح ساختار کف دریافتی هستند.

استخدامی‌های ۱۳۹۲ و ۱۴۰۲؛ دو نسل، یک مطالبه

در کنار نیروهای تبدیل وضعیت‌شده، نام استخدامی‌های سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۴۰۲ نیز در میان مطالبات کارکنان صنعت نفت تکرار می‌شود.

کارکنان ورودی سال ۱۳۹۲ معتقدند سابقه بیش از یک دهه فعالیت، تجربه و مسئولیت‌های شغلی باید در مسیر رشد حقوقی آنها نمود بیشتری داشته باشد.

از سوی دیگر، نیروهای ورودی سال ۱۴۰۲ که در ابتدای مسیر کاری خود قرار دارند، از پایین بودن نقطه شروع دریافتی گلایه دارند؛ مسئله‌ای که از نگاه آنها می‌تواند در سال‌های آینده نیز آثار خود را حفظ کند.

همین موضوع یک پرسش مهم را ایجاد کرده است:

چطور دو گروه با فاصله استخدامی حدود یک دهه، امروز درباره یک مسئله مشترک یعنی کف دریافتی و مسیر رشد حقوقی صحبت می‌کنند؟

پاسخ کارکنان عمدتاً به همان نقطه آغاز بازمی‌گردد؛ یعنی ساختار جدول حقوقی و رقم تعیین‌شده در زمان ورود به صنعت نفت.

مطالبه نیروهای عملیاتی؛ شرایط سخت کار در فیش حقوقی دیده می‌شود؟

این مسئله برای نیروهای عملیاتی و کارکنانی که در شرایط سخت کاری فعالیت می‌کنند، ابعاد دیگری پیدا می‌کند.

حسین باختری، از نیروهای دکل شرکت ملی حفاری ایران و کارکنان تبدیل وضعیت‌شده مشمول بند «و»، می‌گوید شرایط کاری نیروهای عملیاتی باید در بررسی وضعیت دریافتی آنها مورد توجه قرار گیرد.

به گفته او، کار روی دکل، شیفت‌های طولانی، دوری از خانواده و فعالیت در محیط‌های عملیاتی، بخشی از واقعیت شغلی این کارکنان است و انتظار آنها این است که سابقه، مسئولیت و شرایط کار در ساختار پرداختی مورد توجه قرار گیرد.

او نیز به طرح گلایه‌هایی درباره پایین بودن دریافتی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر کارکنانی که سال‌ها برای تبدیل وضعیت انتظار کشیده‌اند، امروز از شرایط حقوقی خود ناراضی باشند، این مسئله باید از سوی متولیان منابع انسانی جدی گرفته شود.

وعده «اقدامات خوب» برای کف‌بگیران؛ جزئیات هنوز اعلام نشده است

در این میان، یک نقطه امید برای کارکنان وجود دارد.

صدیقه خزایی، معاون منابع انسانی وزارت نفت، در اظهارات اخیر خود درباره مسائل حقوقی کارکنان از پیگیری موضوعات مرتبط با کف حقوق و سایر مطالبات منابع انسانی خبر داده است.

همچنین در گزارش‌های منتشرشده از پیگیری مطالبات کارکنان، موضوع بهبود شرایط حداقل‌بگیران و اصلاح کف حقوق همچنان به‌عنوان یکی از مسائل در دست پیگیری مطرح شده است.

اما آنچه کارکنان اکنون منتظر آن هستند، جزئیات عملی این اقدامات است:

• آیا جدول بدو استخدام وزارت نفت اصلاح خواهد شد؟
• نیروهای تبدیل وضعیت‌شده بندهای «د» و «و» چه جایگاهی در اصلاحات احتمالی خواهند داشت؟
• وضعیت استخدامی‌های ۱۳۹۲ و ۱۴۰۲ چه خواهد شد؟
• آیا برای کارکنانی که سال‌ها در سطوح پایین جدول حقوقی قرار گرفته‌اند، سازوکار جبرانی در نظر گرفته می‌شود؟
• و مهم‌تر از همه، این اصلاحات چه زمانی اثر خود را در فیش حقوقی کارکنان نشان خواهد داد؟

مسئله فقط افزایش چند میلیون تومانی نیست

آنچه از مجموع مطالبات این کارکنان برمی‌آید، نشان می‌دهد موضوع صرفاً یک افزایش مقطعی حقوق نیست.

اگر حقوق یک کارمند از پایه‌ای پایین آغاز شود، افزایش درصدی سالانه الزاماً فاصله او را با سایر گروه‌های حقوقی جبران نمی‌کند. به همین دلیل، کارکنان خواستار توجه به ریشه مسئله یعنی کف جدول و نقطه شروع حقوق هستند.

از سوی دیگر، شنیده شدن عبارتی مانند «از تبدیل وضعیت پشیمان شده‌ایم» از سوی برخی کارکنانی که سال‌ها برای رسیدن به امنیت شغلی تلاش کرده‌اند، نشان می‌دهد مسئله دریافتی برای بخشی از بدنه نیروی انسانی صنعت نفت به یک مطالبه جدی تبدیل شده است.

اکنون نگاه کارکنان بندهای «د» و «و» و همچنین استخدامی‌های ۱۳۹۲ و ۱۴۰۲ به وزارت نفت است تا مشخص شود وعده‌های مطرح‌شده درباره کف‌بگیران و اصلاح وضعیت حقوقی دقیقاً چه ابعادی دارد و چه زمانی از مرحله پیگیری و بررسی به تصمیم اجرایی و در نهایت به فیش حقوقی کارکنان خواهد رسید.