گلایه کارکنان قراردادی صنعت نفت به تبعیض در حقوق و مزایا

جمعی از کارکنان قراردادی صنعت نفت با انتشار بیانیه‌ای، نسبت به آنچه «تبعیض در پرداخت حقوق، فوق‌العاده‌ها و حق‌التخصص» عنوان کرده‌اند، اعتراض کردند و خواستار بررسی و اصلاح رویه‌های موجود از سوی مدیران وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران شدند.

به گزارش آوای جنوب، بیانیه اعتراضی و فراخوان عدالت؛ گلایه کارکنان قراردادی صنعت نفت از تبعیض‌های ساختاری در حقوق و مزایا بشرح زیر است:

به ریاست محترم وزارت نفت
به ریاست محترم مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران
به ریاست محترم مدیرعامل شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب
رونوشت: معاونت محترم منابع انسانی وزارت نفت

موضوع: اعتراض به عدم رعایت عدالت حقوقی و تبعیض در پرداخت فوق‌العاده‌ها

با سلام و تحیات؛

ما، کارکنان قراردادی صنعت نفت که در شرایط دشوار اقتصادی و با دوری از خانواده، همچنان با تمام توان در خدمت تأمین انرژی و امنیت اقتصادی کشور هستیم، با نگاهی پرسشگرانه و نگران به عملکرد مدیریت منابع انسانی، متوجه شده‌ایم که واژه «عدالت حقوقی» در بطن مقررات و بخشنامه‌های وزارت نفت، به فراموشی سپرده شده است. تبعیض در صنعت نفت، زمانی شدت می‌گیرد که برچسب اداریِ «مدرک نامرتبط»، به ابزاری برای بی‌عدالتی تبدیل می‌شود.

۱. نابرابری در پرداخت حقوق در عین انجام وظایف مشابه

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی ما، وجود شکاف‌های ناعادلانه در حقوق است. در بسیاری از واحدها، شاهد هستیم که دو نیرو با انجام وظایف کاملاً مشابه و در یک واحد عملیاتی، با وجود تفاوت در مدرک تحصیلی (فوق دیپلم و لیسانس)، با اختلاف حقوقی چشمگیر چند میلیونی روبرو هستند.

این مسئله ناشی از آن است که به دلیل جابجایی‌های ناخواسته و غیرارادی (که بر اساس ضرورت سازمانی بوده است)، مدرک تحصیلی برخی از ما «نامرتبط» تلقی شده و از دریافت «فوق‌العاده‌های قانونی ” تخصصی و مخصوص» محروم شده‌ایم؛ در حالی که ماهیت فعالیت و مسئولیت‌های عملیاتی ما هیچ تغییری نکرده است.

۲. گسست از تاریخچه قراردادها و طرح ساماندهی حقوق و مزایا

شایان ذکر است که با شروع فرآیند تبدیل وضعیت‌ها در سال‌های ۹۰ و ۹۱، اکثریت مدارک تحصیلی در قراردادهای اولیه (تا سال ۱۴۰۰) کاملاً با شغل مربوطه” مرتبط بوده و در متن قراردادها نیز صراحتاً قید شده است.

با این حال، با اجرای «طرح ساماندهی حقوق و مزایای نیروهای قرارداد مدت‌موقت»، آنچه باید به برابری منجر می‌شد، به اعمالی سلیقه‌ای تبدیل گشت. امروز شاهد هستیم که در یک محدوده جغرافیایی واحد و با نوع شغل و مدرک تحصیلی یکسان، نحوه اعمال فوق‌العاده‌ها کاملاً ناعادلانه و غیرمنطقی است.

۳. عدم اجرای آیین‌نامه‌های موجود (مورد بحث میزان فوق‌العاده دیپلم)

طبق آیین‌نامه و مقررات وزارت نفت، مقرر شده است که برای مدرک تحصیلی دیپلم، ۱۷/۵ درصد فوق‌العاده در نظر گرفته شود؛ اما متأسفانه این بند نیز در اجرا با مشکل مواجه بوده و نادیده گرفته شده است.

این عدم اجرای دستورالعمل‌های قانونی، موجب گله‌مندی و نارضایتی شدید و عمیق در میان کارکنان شده است.

۴. درخواست از مدیریت منابع انسانی

از سرکار خانم خزایی (معاونت منابع انسانی وزارت نفت) و جناب آقای علمداری (مدیر منابع انسانی نفت جنوب) صمیمانه و با استناد به وظایف انسانی و سازمانی خود تقاضا داریم:

– بخشنامه‌ها را به عنوان قوانین غیرقابل تغییر و «وحی منزل» نبینید؛ بخشنامه برای تسهیل امور و اجرای عدالت است، نه برای ایجاد تبعیض و ظلم.
– در شرایط سخت اقتصادی کشور، صدای کارکنان قراردادی را بشنوید و با اصلاح ساختار پرداخت فوق‌العاده‌های تخصصی و مخصوص، برابری و عدالت را برقرار سازید.
‌
در پایان، تأکید می‌کنیم که ما خواهان پایان دادن به این تبعیض‌ها و بازگشت عدالت به میان کارکنان صنعت نفت هستیم. امید است با نگاهی منصفانه، از بحران نارضایتی پیشگیری شود.
‌
کارکنان قراردادی صنعت نفت