پتروشیمیهای ماهشهر پای صنعت ایستاده، اما سهمش از توسعه کجاست؟
ماهشهر سالهاست در همسایگی یکی از بزرگترین قطبهای پتروشیمی کشور زندگی میکند؛ شهری که سهمش از صنعت، فقط نباید دود، آلودگی و مشکلات محیطزیستی باشد. به گزارش آوای جنوب، حالا این سؤال جدی مطرح است: چرا بخشی از منافع اقتصادی و مسئولیتهای اجتماعی صنایع بزرگ، به جای آنکه در اولویت نخست صرف بهبود زندگی مردم
ماهشهر سالهاست در همسایگی یکی از بزرگترین قطبهای پتروشیمی کشور زندگی میکند؛ شهری که سهمش از صنعت، فقط نباید دود، آلودگی و مشکلات محیطزیستی باشد.
به گزارش آوای جنوب، حالا این سؤال جدی مطرح است: چرا بخشی از منافع اقتصادی و مسئولیتهای اجتماعی صنایع بزرگ، به جای آنکه در اولویت نخست صرف بهبود زندگی مردم و توسعه شهرهای میزبان شود، باید راهی پروژهها و هزینههایی در خارج از این مناطق شود؟
آیا تاکنون به ماهشهر و شهرهای اطراف آن سفر کردهاید؟
اگر پاسخ مثبت است، احتمالاً نخستین چیزی که توجه شما را جلب میکند، فاصله عجیب میان ظرفیت عظیم اقتصادی منطقه و چهره شهر و کیفیت زندگی مردم است؛ شهری که نامش با صنعت، پتروشیمی و ثروت گره خورده، اما هنوز بسیاری از مطالبات ابتدایی مردمش پابرجاست.
ماهشهر مردمی آرام، نجیب و صبور دارد؛ مردمی که سالها در کنار صنایع بزرگ پتروشیمی زندگی کردهاند و هزینههای اجتماعی و زیستمحیطی توسعه صنعتی را نیز تحمل کردهاند.
اما سؤال سادهای وجود دارد:
سهم این مردم از ثروتی که در چند کیلومتری خانههایشان تولید میشود، دقیقاً چیست؟
قرار نیست مردم ماهشهر در قبال توسعه صنعت، فقط دود و آلودگی و نگرانیهای زیستمحیطی دریافت کنند.
اگر صنعت در این منطقه مستقر شده، اگر منابع و ظرفیتهای اقتصادی این جغرافیا سالها در خدمت تولید ملی بوده و اگر هزاران میلیارد تومان ارزش اقتصادی در این منطقه ایجاد میشود، طبیعی است که مردم همان منطقه انتظار داشته باشند بخشی از منافع این فعالیتها به شکل ملموس در زندگی آنان دیده شود.
مسئولیت اجتماعی نباید به چند پروژه پراکنده، مراسم، تابلوهای تبلیغاتی یا اقدامات مقطعی محدود شود.
مسئولیت اجتماعی یعنی مردم منطقه احساس کنند صنعت در کنار آنهاست، نه اینکه فقط در کنار منابع آنها قرار گرفته است.
چرا زیبایی و توسعه سهم ماهشهر نیست؟
کافی است ورودی برخی شهرهای صنعتی منطقه را با شهرهایی که مقصد هزینهکرد منابع هستند مقایسه کنیم.
سؤال اینجاست که چرا شهری با چنین ظرفیت اقتصادی، هنوز در حوزههایی مانند زیباسازی، زیرساخت شهری، محیط زیست، امکانات فرهنگی، ورزشی و رفاهی با مشکلات جدی مواجه است؟
چرا باید مردمی که سالها در کنار صنایع بزرگ زندگی کردهاند، برای ابتداییترین امکانات شهری مطالبهگری کنند؟
و مهمتر از همه؛ آیا اولویت مسئولیت اجتماعی نباید ابتدا مردم و محیط پیرامون همان صنعت باشد؟
این پرسش، پرسش مردم ماهشهر است؛ نه یک مطالبه سیاسی و جناحی.
وقتی پول صنعت به شهر دیگری میرود
اگر منابع مسئولیتهای اجتماعی پتروشیمیها قرار است برای توسعه ورزش، فرهنگ، زیرساخت و رفاه عمومی هزینه شود، اصل موضوع قابل دفاع است؛ اما مسئله اینجاست که اولویتبندی این هزینهها چگونه انجام میشود؟
مردم حق دارند بدانند چه میزان از منابع مسئولیت اجتماعی صنایع منطقه در خود ماهشهر و شهرهای پیرامونی هزینه میشود و چه میزان به سایر مناطق اختصاص پیدا میکند.
نمیتوان از مردمی که سالها هزینههای همجواری با صنایع را تحمل کردهاند انتظار داشت در برابر این پرسش سکوت کنند که:
چرا سهم آنها از ثروت تولیدشده در منطقه، باید در اولویت دوم قرار بگیرد؟
ورزش حرفهای، فرهنگ و سایر حوزهها همه محترمند؛ اما وقتی یک شهر صنعتی هنوز با مشکلات اساسی خود دستوپنجه نرم میکند، باید پرسید اولویت با کجاست؟
ماهشهر نباید فقط «مادرخرج» توسعه دیگران باشد
پتروشیمیها متعلق به یک شهر نیستند و تولید آنها بخشی از اقتصاد ملی است؛ این واقعیت را میپذیریم.
اما در کنار منافع ملی، یک اصل مهم دیگر نیز وجود دارد:
توسعه باید متوازن باشد.
مردمی که میزبان صنایع هستند، نباید احساس کنند تنها زمانی به یاد آنها میافتیم که قرار است نیروی انسانی، زمین، منابع و ظرفیت منطقه مورد استفاده قرار گیرد.
اگر مسئولیت اجتماعی قرار است معنا داشته باشد، نخست باید در محیط پیرامونی صنعت لمس شود.
ماهشهر نباید فقط شهری باشد که صنایع بزرگ در آن ثروت تولید میکنند؛ اما مردمش برای برخورداری از یک زندگی باکیفیت همچنان مطالبهگر باقی بمانند.
یک مطالبه روشن
مسئولان استان خوزستان، نمایندگان مردم، مدیران صنایع پتروشیمی و نهادهای متولی مسئولیتهای اجتماعی باید یک بار برای همیشه گزارش شفاف و قابل فهمی از محل هزینهکرد منابع مسئولیت اجتماعی صنایع منطقه ارائه کنند.
مردم حق دارند بدانند:
چه میزان منابع اختصاص یافته؟
در کجا هزینه شده؟
اولویتها چگونه تعیین شدهاند؟
و سهم مستقیم ماهشهر و شهرهای همجوار از این منابع چقدر بوده است؟
این زیادهخواهی نیست؛ مطالبه شفافیت و عدالت است.
ماهشهر سالها در کنار صنعت ایستاده است.
حالا وقت آن است که صنعت هم در کنار مردم ماهشهر بایستد.
مردم نجیب ماهشهر نباید فقط سهمشان از صنعت، آلودگی باشد؛ آنها سهمی از توسعه، رفاه، زیبایی و آینده بهتر هم دارند.
یادداشت – آوای جنوب
برچسب ها :پتروشیمی ، پتروشیمی ماهشهر ، مردم ماهشهر
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰