چرا صدیقه خزایی به الگوی مدیران نفتی تبدیل شد؟

در روزهایی که تثبیت مدیریت در وزارت نفت با حساسیت‌های مختلف همراه است، اعلام خبر افزایش سقف حقوق کارکنان و پرداخت مابه‌التفاوت از ابتدای فروردین‌ماه از سوی صدیقه خزایی، معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت، توجه‌ها را به نقش و رویکرد مدیریتی او جلب کرده است؛ اقدامی که در کنار قدردانی از پیگیری‌های حمید بورد، بار دیگر این پرسش را مطرح می‌کند که مدیران در شرایط حساس، تا چه اندازه باید از موضع انتظار و سکوت فاصله بگیرند و در مسیر حل مسائل کارکنان نقش‌آفرینی کنند.

به گزارش آوای جنوب؛ علیمراد کاظمپور در دنیای مدیریت، یک قاعده نانوشته وجود دارد: «در لحظات حساس، وفاداری و حمایتِ بی‌قید و شرط، از توانمندی‌های فردی فراتر می‌رود.» زمانی که یک مدیریتِ جدید در حال تثبیت جایگاه خود است، تماشایِ «سکوت و انتظارِ» مدیرانِ منصوب‌شده، چیزی جز بی‌تفاوتی به مصلحتِ سازمان نیست. اما در میان این سکوتِ سنگین، الگویی جدید از مدیریتِ جسورانه و حمایت‌محور ظهور کرد.

سکوتِ مشروط یا حمایتِ واقعی؟

در روزهای گذشته، با وجود نیاز مبرم به یک حمایتِ مدیریت‌شده برای تثبیت جایگاه سرپرست وزارت نفت، حمید بورد با دیدنِ جملات تکراریِ «بگذار ببینیم معرفی می‌شود یا نه» از سوی برخی مدیران منصوب‌شده، با نوعی «حمایتِ مشروط» مواجه شد. این نوع رفتار در شرایط بحرانی، نه تنها به تثبیت مدیریت کمک نمی‌کند، بلکه شکاف میان بدنه مدیریت و نیروهای اجرایی را عمیق‌تر می‌کند.

خروج از سکوت؛ وقتی «بانوی نفتی» میدان را می‌گیرد

اما امروز، با خبر اعلام‌شده از سوی سرکار خانم صدیقه خزایی، معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت، معادلات تغییر کرد. خانم خزایی با اعلام خبر بزرگِ «افزایش سقف حقوق کارکنان و پرداخت مابه‌التفاوت از ابتدای فروردین»، نه تنها از دستاوردهای ملموس این وزارتخانه خبر داد، بلکه با جسارتی مثال‌زدنی، از نقش تعیین‌کننده و پیگیری‌های مستمر حمید بورد در این مسیر قدردانی کرد.

الگویی برای مدیران؛ از تماشاگر بودن تا مشارکت در موفقیت

اقدام خانم خزایی، فراتر از یک خبر مدیریتی، یک «الگو» برای سایر مدیران است. او نشان داد که مدیر واقعی، در زمانِ نیاز به تثبیتِ مدیریتِ ارشد، به جای «انتظار و تماشا»، به «پیگیری و قدردانی» می‌پردازد. او با نشان دادنِ پیوندِ مستقیم میان «حمایتِ مدیریت ارشد» و «بهبودِ معیشتِ کارکنان»، ثابت کرد که مدیریتِ موفق، مدیریتی است که از دغدغه‌های سرمایه انسانی خود دفاع کند.

آقایان مدیر؛ اگر می‌خواهید در صنعت نفت ماندگار باشید، یاد بگیرید که در لحظات حساس، به جای «تماشاچی بودن»، در کنارِ حقیقت و در کنارِ مدیرانی که برای کارکنان می‌جنگند، ایستاده باشید.

پیام به مدیران بی‌تفاوت:

بسیاری از شما منتظر هستید ببینید «چه می‌شود»؛ اما خانم خزایی نشان داد که با «عمل کردن» و «حمایت»، می‌توان شرایط را تغییر داد. الگوی جدید در نفت، دیگر «تماشاچی بودن» نیست؛ الگوی جدید، «مشارکت در موفقیت» است.