پالایشگاه مجازی وارد صنعت گاز شد

مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز ایران از شکل‌گیری مدل جدیدی با عنوان «پالایشگاه مجازی» خبر داد که هدف آن ایجاد ظرفیت تازه گاز بدون نیاز به احداث تأسیسات پرهزینه است؛ مدلی که با تکیه بر صرفه‌جویی در مصرف و مشارکت مجموعه‌ها و مردم، بخشی از ظرفیت موجود شبکه را آزاد می‌کند.

به گزارش آوای جنوب، شرکت ملی گاز ایران در حال دنبال کردن الگوی جدیدی برای مدیریت مصرف و ایجاد ظرفیت گاز است که از آن با عنوان پالایشگاه مجازی یاد می‌شود؛ مدلی که در آن به جای تمرکز صرف بر ساخت تأسیسات جدید، کاهش مصرف گاز و آزادسازی ظرفیت موجود شبکه مورد توجه قرار می‌گیرد.

علی‌اصغر رجبی، مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز ایران، با اشاره به شکل‌گیری این الگوی جدید گفت: در مدل «پالایشگاه مجازی»، کارورهای جدید با مشارکت مجموعه‌هایی همچون همراه اول، دیجی‌کالا و آچاره و با جلب مشارکت مردم، گاز صرفه‌جویی‌شده را جایگزین ظرفیت‌های جدید پالایشگاهی می‌کنند.

پالایشگاه مجازی چگونه ظرفیت گاز ایجاد می‌کند؟

بر اساس توضیحات مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز ایران، برخی کارورهای جدید با استفاده از ظرفیت‌های مردمی و ابزارهای به‌روز، به دنبال اجرای پروژه‌هایی هستند که نتیجه آنها کاهش مصرف گاز و آزادسازی بخشی از ظرفیت موجود شبکه باشد.

این مفهوم که در قالب «پالایشگاه مجازی» مطرح شده، در واقع بر استفاده از ظرفیت صرفه‌جویی‌شده به‌عنوان یک منبع جدید برای مدیریت شبکه گاز تمرکز دارد.

به این ترتیب، کاهش مصرف در بخش‌های مختلف می‌تواند بخشی از ظرفیت موجود را آزاد کند و امکان استفاده از آن برای مصارف دیگر را فراهم آورد؛ بدون آنکه برای ایجاد همین ظرفیت، الزاماً نیاز به احداث تأسیسات جدید و پرهزینه باشد.

مشارکت شرکت‌ها و مردم در طرح جدید گاز

رجبی با اشاره به فعالیت کارورهای جدید در این حوزه گفت شرکت‌هایی که متقاضی فعالیت در این زمینه هستند، می‌توانند از طریق بخش «کارور» در وب‌سایت شرکت ملی گاز ایران، اطلاعات مورد نیاز را دریافت و فرآیند ثبت‌نام خود را انجام دهند.

یکی از نکات قابل توجه در این طرح، امکان مشارکت مجموعه‌هایی با ظرفیت‌های مختلف است. به گفته مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز ایران، هر مجموعه‌ای که بتواند در چارچوب مقررات حتی به اندازه یک مترمکعب مصرف گاز را کاهش دهد، می‌تواند در این پروژه مشارکت کند.

این رویکرد، صرفه‌جویی در مصرف گاز را از یک اقدام صرفاً فردی یا سازمانی به بخشی از یک مدل جدید برای مدیریت ظرفیت شبکه تبدیل می‌کند.

در این مدل، شرکت‌ها و مجموعه‌های متقاضی می‌توانند با اجرای طرح‌های کاهش مصرف و استفاده از ابزارهای جدید، در آزادسازی ظرفیت گاز مشارکت داشته باشند؛ ظرفیتی که در چارچوب مقررات می‌تواند به‌عنوان بخشی از ظرفیت قابل استفاده شبکه مورد توجه قرار گیرد.