ساعت: ۰۹:۰۰ منتشر شده در مورخ: ۱۳۹۷/۰۶/۱۸ شناسه خبر: 37522

وقتی نماینده‌ای برای انتخاب شدن اولأ باید ۳ تا ۵ میلیارد بپردازد تا در یک لیست جریان سیاسی قرار گیرد و همین مقدار را باید صرف تبلیغات، کارت شارژ و هدیه و شام و توجیبی حامیان و… نماید طبیعی است باید مدیون اشراف و پیمانکاران و طبقات مرفه دیگر شود و با انتخاب ادای دین نماید

آوای جنوب/یدالله مرادی
فاجعه آمیزتر این است که این طرح با یک فوریتی ۱۱۶ رأی به مجلس تقدیم شد و ۲۰۷ نماینده از آن حمایت کردند اما فوریتش فقط ۵۹؟! رأی موافق به همراه داشت ؟! یعنی اینکه در اصل موافق فوریت آن نبودند و امضا کردند

به گزارش خبرگزاری فارس از گچساران، یدالله مرادی فعال سیاسی طی یادداشتی آورده است: مجلس به عنوان نهادی مردم انتخاب است که مظهر مطالبات، نظرات و نگرشهای یک ملت می باشد در عموم کشورهای دنیا (به جز چند کشور آفریقایی، عربی خاورمیانه و…) با رأی و نظر مستقیم مردم برای دوره‌ای ۴ یا ۵ یا ۶ ساله انتخاب می‌شوند.

در عرصه دموکراسی انتخاب اکثریت یک دوره از مجلس محل ارزیابی از گرایشات تفکرات حاکم بر جامعه است که در برگه رأی نمود خود را به نمایش می گذارد به عبارتی رأی به نماینده رأی به نوع نیازها و اعتماد و اطمینان به حل و فصل آنها می باشد.

اینکه امام انقلاب در وصف مجلس شورای اسلامی ایران فرمودند: «مجلس عصاره فضائل ملت است» اشاره‌ای ژرف و ماندگار به اهمیت مجلس و همراهی و همگامی با فضائل و عزت و عظمت ملت ایران است که باید همیشه نمایندگان به عنوان یک راهبرد به آن توجه داشته باشند و از طرف دیگر آن روزی که رهبر انقلاب در خصوص همین مجلس فرمودند: «با دستمال کثیف نمی‌توان شیشه پاک کرد» هشداری بر یک فرایند ناصواب، معامله گرایانه، سودجویانه و انحراف از فضائل ملت بود که متأسفانه در فضایی روانی و هیجانی و با روش های فریبندگی و پول مدارانه در سایه اغماض نهادهای نظارتی کسانی به این نهاد تأثیرگذار و قوه درک مردمی ورود پیدا می‌کردند که بعضأ تصمیمات و مصوبات و اقداماتشان بیش از آنکه با فضائل ملت همخوانی داشته باشد با ابهامات و شبهات بسیار ناگوار و ناامید کننده ای همراه است که نه تنها وکیل الدوله بودن آنها را عینی تر بروز می‌دهد بلکه وکیل‌السرمایه ، وکیل الکارخانه، وکیل الباند، وکیل الخانواده و در اصل وکیل الدیون !! را نمایش می‌دهند.

وقتی نماینده‌ای برای انتخاب شدن اولأ باید ۳ تا ۵ میلیارد بپردازد تا در یک لیست جریان سیاسی قرار گیرد و همین مقدار را باید صرف تبلیغات، کارت شارژ و هدیه و شام و توجیبی حامیان و… نماید طبیعی است باید مدیون اشراف و پیمانکاران و طبقات مرفه دیگر شود و با انتخاب ادای دین نماید و خاطر شریف صاحبان قدرت و ثروت را تأمین و جبران نماید (با پست ، پیمانکاری ، ارتقا درجه، فرصت‌های رانت، اعمال نظرات آنها در تنظیم مصوبات و…) را مدنظر قرار دهد.

یعنی دستمال آلوده باید با آلودگی‌اش کل شیشه شفافیت را کدر نماید تا چهره واقعی تصمیم گیران روشن نشود.

یک نمونه تاریخی و نادرست و بسیار هشدار دهنده ۵ تصمیم مجلس شورای اسلامی ظرف یک هفته گذشته می باشد :

۱-شفافیت در تصمیم گیریها و رأی دادنها و اعلام مواضع سریع و صریح افراد نماینده یکی از نمودهای صداقت، شجاعت، انصاف و قضاوت نماینده محسوب می‌گردد زیرا تابلویی است که رأی دهنده و مردم و جریانات می‌توانند ارزش و نقش رأی خود را در تحولات جامعه مشاهده کنند و این اعتماد موکل و وکیل را مستحکم می‌نماید لذا مدتها بحث ارائه طرح یا لایحه شفافیت آرای نمایندگان مطرح بود و بعضأ هم نمایندگانی به عنوان یک پرستیژ و اعتبار از آن دم می زدند و رقبای خود را به نام عدم شفافیت مورد حمله قرار می‌دادند.

سرانجام این آرزوی دیرینه مردم و گروههای سیاسی در ماه گذشته محقق شد و ۱۵۰ نفر نماینده به طرح شفافیت رأی دادند (پس از مدتی بررسی در کمیسیون مربوطه و حتی استقبال رسانه ها و اقشار اجتماعی یک اتفاق نادر و غیرمنتظره پیش آمد و آن اینکه ۱۴۸ نماینده ؟! از ۲۰۷ نفر امضا کننده ، رأی به مخالفت به فوریت طرح مذکور دادند و فقط ۵۹ نماینده (اقلیتی قهرمان). حال به عنوان موکل قضاوت کنیم که چرا اعلام می‌شد «هرجا شفافیت نباشد فساد وجود دارد» پس نمایندگان با این مصوبه اعلام داشته اند تصمیم گیری ، رأی دادن و اعلام مواضع زیر نقاب پر گرد و غبار سودآورتر است تا در آینه ای روشن و براق.

فاجعه آمیزتر این است که این طرح با یک فوریتی ۱۱۶ رأی به مجلس تقدیم شد و ۲۰۷ نماینده از آن حمایت کردند اما فوریتش فقط ۵۹؟! رأی موافق به همراه داشت ؟! یعنی اینکه در اصل موافق فوریت آن نبودند و امضا کردند چون شفاف بود اما در رأی گیری به علت غیرشفاف بودن ؟! مصالح و منافع به خطر می افتاد لذا نقاب بر چهره ها باقی ماند.

۲-طرح تشدید مبارزه با مفاسد اقتصادی در حقیقت یک مطالبه عمومی و بسیار ضروری در ایجاد دیوار اعتماد مردم به نظام و قوای حاکم می باشد زیرا بحران کنونی و مشکلات طاقت فرسا ناشی از سوء مدیریتهایی است که یا منافذ مفاسد را شناسایی نکردند و یا در قانون گذاری فرصت فسادگری پیش آمد و یا نظارت با اهمال صورت گرفته ، این بود که مردم منتظر اقدام انقلابی و جهادی در رابطه با مبارزه با مفاسد بوده و هستند و حال نمایندگانشان بی خیال از معیشت و حل وضع پیش آورده مفسدان را از تشدید تعقیب و مجازات معاف می دارند. لازم به ذکر است که در این طرح چند شاخصه ی مهم پیش بینی شده بود:
۱-اعاده اموال نامشروع از مفسدان
۲-جرم انگاری رانت خواری (و اضافه نمایم رانت دهی)
۳-سرعت رسیدگی به جرائم قضات فاسد
۴-تشدید مجازات مجرمین اقتصادی
۵-حمایت از گزارش دهندگان جرائم اقتصادی

و… اما باز هم مصیبتی دیگر از مجلسی که عنوان زیبای فضائل ملت را یدک می‌کشد حال با فوریت طرح مخالفت کردند تا هم خود به راحتی به تعطیلات روند و هم این طرح دچار فرسایش گذر زمان گردد و از ارزش و انتفاع برانداخته شود و از دستور مجلس خارج شد شاید دوستان نماینده، مفاسد و مفسد و رانت خواری را نمی شناسند و از غارت و چپاول منابع اطلاعی در دست ندارند که ضرورتی برای تصویب و تشدید مبارزه احساس کنند ، آرامش به از تشدید مبارزه است ؟!

۳-رأی منفی به دو فوریت طرح تأمین کالاهای اساسی و…
۴-رد شدن طرح ممنوعیت انتصاب مدیران دو تابعیتی
۵-عدم ارسال سوال از ریاست جمهوری به قوه قضائیه آن هم سوالاتی که از ۵ مورد خودشان پاسخ ۴ مورد را قانع کننده ندانستند.

و… یک هفته ۵ طرح و مصوبه و اقدام سوال برانگیز و نهایتأ در اوج سقوط بی‌سابقه ارزش پول ملی و رسیدن دلار به مرز ۱۵ هزار تومان با طرح رفتن به تعطیلات تابستانی (گویا تاکنون ۲۴ ساعته به رتق و فتق امور مردم مشغول بوده اند) موافقت می‌شود.

ای امام دلهای پابرهنگان و محرومان ایران، در چهلمین بهار آزادی و پیروزی انفلاب اسلامی نمایندگان مجلس بسوی کدام فضائل و کدام مردم و طبقه و پایگاه اجتماعی می‌روند؟ و به عبارتی آیا رویای «مجلس فضائل ملت» تحقق یافته است؟ و آیا نمایندگان آن مردمی در جایگاه و شأن نمایندگی قرار گرفتند که «یک تار موی کوخ نشینان را بر کاخ نشینان» ترجیح می‌دهند ؟!!

فاعتبروا یا اولی الابصار (قرآن کریم-سوره مبارکه حشر-آیه شریفه ۲)

لینک کوتاه:
نظرات
هنوز نظری برای این مطلب ارسال نشده